۱۹ اسفند، ۱۳۹۱

عتیق رحیمی «سنگ» که را به سینه می زند؟ + اخبار + فیلم + مصاحبه

عکس هر روز 8 مارس است!  و مبارزه ادامه دارد!
مقاله بسیار عالی از مهستی شاهرخی در چشمان بیدار.

عتیق رحیمی «سنگ» که را به سینه می زند؟ نقد+ فیلم + رمان
.........
 از هنرهای عتیق رحیمی زبان مردانه و سخیف رکیک نویسی از زبان زنی است که در زبان فارسی افغانی فیلم و از دهان گلشیفته خارج می شود. گرچه عتیق مدعی دو فرهنگه بودن است اما دو فرهنگه بودن مهاجر به معنای بوقلمون صفت بودن او نیست. چگونه است که عفت کلام مانعش می شده تا صحنه های جنسی را به زبان مادری بیان کند؟ راستی از کی تا حالا شرح تجاوز و قتل، اروتیک نویسی محسوب شده؟ در زبان مادری؟ یا زبان آخوندی؟ و چگونه یک دفعه خجالتش فرو ریخت؟ یعنی لازم بود ژان کلود کریری پیدا شود که به او بگوید این جملات در داخل زبان فرانسه عملکرد مورد نظر را برای فیلم ندارد و بایست به فارسی آنها را بیان کرد و غیره؟
دیالوگهای زن و اشارات جنسی، همگی از زبان مردپسند روسپیخانه برخاسته و بدجوری توی ذوق می زند. اشاره به پریود و رگلی و عادت ماهیانه و وسط پا و آلت مرد، به این صورت اغراق شده فقط می تواند از ذهن مرد لمپنی که خود را جای زن گذاشته است برخیزد و نه نویسنده ای فرانسوی و افغانی تبار! ذهنیت مردسالار شرقی هر بار جنس دوم بودن زن را به رخ او می کشد، چراکه زن به دلیل رگل شدن «پریود» ماهیانه قادر به قضاوت صحیح و سالمی نیست و در این دوره بایست از  چنین موجودات ناقص عقلی دوری جست! پریود شدن و خونریزی ماهیانه و بعدش حاملگی و زاییدن و بچه شیر دادن، زن را از جامعه در حال تحرک و فعالیت دور می کند. در چنین جامعه ای اولین تحقیرات جسمی با همین کلمات آغاز می شود و حرف زدن از پایین تنه و لای پا گرچه مد است و اسباب سرگرمی مردانی که زن همیشه برایشان قلمرویی ناشناخته بوده است اما هر چیزی حدی دارد 
هر چیزی حدی دارد. عتیق رحیمی فراموش کرده است که زن افغان با زن فرانسوی تفاوت فاحشی دارد و در دوران اخیر هم و غم زن افغان به مانند زن فرانسوی «لاو» یا «آمور» و «عشقبازی» و «سکس» و رسیدن به ارگاسم نبوده است. «زن» را نمی شود به صورت کلی و خارج از زمان و مکانش در نظر گرفت آقا! وگرنه زنی با این همه مشقات و مشکلات و دو بچه در دوران جنگ، دیگر هیچ اندیشه ای ندارد مگر این که پیش از هر مسئله ای به بیان امیال جنسی خود و آن هم به این شیوه وقیح بپردازد و هی به لای لنگ خود و آلت سخت دیگری در دستانش فکر کند؟ چند زن افغان این طور عمل کرده اند که این یکی از آنان باشد؟ دشنام و تحقیر و توهین به همجنسگرایان از دهان زن نیز نمونه ایست از طرز تفکر  قهقهرایی این نویسنده!ا 
نازایی در زندگی زناشویی یک مشکل عظیم است اما داستانهای پورنو گرافیک عتیق رحیمی برای بچه دار شدن طبق توصیه عمه جنده جادوگرش، وقتی از زبان زن یا گلشیفته جاری می شود، دور از ذهن به نظر می رسد! یعنی تمام زنان عفیف نازایی که برای بچه دار شدن به هر دری زدند آخرش با یک نسخه پورنو گرافیک خوب شده اند؟ و بچه دار؟ یعنی بچه های نسخه های سنتی همگی زنازاده اند و بدین شکل نطفه شان پا گرفته؟ آیا درد و درمان همه در جنده خانه است؟ ببینید چه لجنزاری را دارد به جای فرهنگ مردم افغانستان به خورد خواننده فرانسوی می دهد! هرگز چنین چیزی شنیده یا خوانده بودید؟ که البته برای رد گم کردن، اول کتابش نوشته «یا هر کجای دیگر» که دهان معترض را ببندد و او را به بحثی پوک و پفکی بکشاند  
اشارات به اساطیر دینی نیز از جانب نویسنده و از زبان زن (به نقل قول از ملا و دیگران) فراتر از روضه خوانیهای ملای محل نمی رود و خود نمونه ایست از بی دانشی نویسنده و بی خبری اش از شناختی عمیق و صحیح از فرهنگ تبار خود. بهتر بود به جای بالای منبر رفتن مانند ملاها، در این زمینه پژوهشی انجام می داد تا در کتابی که به زبان فرانسه منتشر می کند فرق خرافات و اسطوره و مرزهای آن مشخص باشد و ذهن خواننده فرانسوی زبان با نشخوار اراجیف و آسمان و زمین به هم بافتن و پرت و پلای ملایان مسموم نشود 
 - ... امروز روز خون است، چرا که يک سه شنبه روزی بوده که حوا برای اولين بار خون حيض ازش رفته؛ که يکی از پسرهای آدم برادرش را کشته؛ که گريگوری، زکريا و يحيی که رحمتِ خدا بر آنها، و همينطور جادوگران فرعون آسيه بنتِ مزاحم، همسرِ فرعون و گوساله ی بچه هایِ اسرائيل را کشتند... (به نقل قول زن از کلمات هذیان مانند ملای کتاب در صفحه شانزده) ؟ 
 زبان پردشنام زن، بسیار مردانه و سخیف است، چرا باید زنی دشنامهایش کلمات: مادر جنده! و گاییدن و کردن ختم شود؟ و دشنامهایش مدام مادر و خواهر و پایین تنه دیگری را مد نظر قرار داده باشد؟ زبان متجاوز دشنام جنسی، سخت مردانه و متجاوز است و در واقع این زن نیست که این حرفها را می زند بلکه عتیق است که با زبان درون خود دارد دشنام می دهد. این فحش های رکیک خواهر و مادر کجایش زبان زنانه است؟ خب عفت کلامی در کجای این نوشته وجود داشت؟ و نوشتنش به فرانسه چه چیزی را متحول کرد؟ جز این که به فرانسویان نشان دادی در درون چه لمپن القهاری هستی؟
...............
برای خواندن کل نقد مهستی روی اینجا کلیک کنیم.

رزا: در مورد پریود هم که بحث اش در کامنتها ادامه دارد این چند خط را در زیرمیگذارم.
در تمدن باستان ارزش خاصی برای این خون قائل بودند؛ به این دلیل که نه تنها جاری شدن آن همراه با خشونت نیست بلکه همراه با باروری و زایش است و هماهنگی تن زن با تن جهان را حفظ می‌کند.
در الهیات و تمدن مادرسالارانه کهن نیز خون قاعدگی را نوید دهنده حیات یک قبیله می‌دانستند.
با به قدرت رسیدن سلطه پدری، از ارزش این خون کاسته شد و تا به امروز که تبدیل به تابویی شده و سخن گفتن از آن چونان سختن گفتن از آلودگی است.

شنیدن مصاحبه  رادیویی عسل اخوان را توصیه میکنم. متاسفانه فایل رادیویی است و به فرمات RM با برنامه
Real player میشود شنید.
با تشکر از وحید. فایل صوتی ام پی3


جنبش زنان و برهنگی اعتراضی - گفتگوی رادیو پیام بمناسبت روز جهانی‌ زن با سارا قاضی از گرایش مارکسیست های انقلابی ایران و مصطفی صابر از حزب کمونیست کارگری ایران در رابطه با جنبش نوین زنان و جنبش جهانی‌ برهنگی در اعتراض به ستم علیه زنان.
http://www.youtube.com/watch?v=K8CNtpJY8pk

گفتگوی رادیو پیام با یکی‌ از اعضای جوانان حزب کمونیست کارگری ایران شرکت کننده در مورد اعتراضات دوم مارس و بمناسبت روز جهانی‌ زن و در مورد جنبش برهنگی و انگیزه وی از شرکت و انجام این روش اعتراضی.
http://www.youtube.com/watch?v=Hf7Ai6eikAU

علاقه مندان مصاحبه رادیویی را به مصاحبه قدیمی اما شفاف من و آذر ماجدی رجوع میدهم. تفکر آذر شدیدا پرولایفی هست. همانطور که منصور حکمت رهبر و شوهر نیز، انسان را در لقاح تخمک و اسپرم دانست و "سقط تخمک بارور- جنین" را قتل یک انسان!
میزگرد رادیو پیام- ستمکشی زن، سقط جنین، کمونیسم
http://www.youtube.com/watch?v=OJDRA4vRWUE
 


رزا: در زیر بحث رادیو پیام را میتوان در سرور یوتیوب شنید.  نظرات آذر ماجدی و ابراز نفرتش علیه رادیکال فمینیستها، در ادامه همان نظرات حکمت (شوهر- رهبر) است! که سقط جنین را قتل دانسته و بدون هیچ شک و تردید، در کنار پاپ و پرولایف قرار دارد. از آنجا که گروه فیمین صلیبها شکاندند و علیه کلیسا و نفرت ریشه دار آن (کلیسا) بر ضد همجنسگرایان، فعالان فیمین در تظاهرات پاریس به حمایت از همجنسگرایان و علیه کلیسا فعالانه شرکت کردند، بد نیست با خانم ماجدی گفتگوی شفافی داشته باشیم. تا مشخص شود که نظرات ایشان در صدر حزب کمونیست- کارگری اصولا چه تفاوتی با کلیسای واتیکان و ارتدکس کنونی دارند؟ آیا ما با کلیسای کمونیست کارگری مواجهیم؟ که اینبار همان حرف های واتیکان را قرار است با عنوان کمونیست و کارگری به خورد جماعت بدهد؟! 
شنیدن گفتگوی زیر را توصیه میکنم!
Women Movements and Nudity - جنبش زنان و برهنگی اعتراضی
جنبش زنان و برهنگی اعتراضی - گفتگوی رادیو پیام بمناسبت روز جهانی‌ زن با آناهیتا رحمانی از فعالین سازمان زنان هشت مارس، مصطفی صابر از حزب کمونیست کارگری ایران و آذر ماجدی از حزب کمونیست کارگری ایران –
حکمتیست در رابطه با جنبش نوین زنان و جنبش برهنگی در اعتراض به ستم علیه زنان

رزا: این پست با اطلاع از مصاحبه های جدید کاملتر میشود

کرگدن ها و زنان
 گفتار حسن حسام بمناسبت هشت مارس
http://youtu.be/gtR2Pt6ReKI
 
به مناسبت ۸ مارس - روز جهانی زن- مارس
بیانیه حزب كمونیست كارگری ایران

در روز زن باید راجع به زینب پاشا ها بیشتر دانست
 http://youtu.be/Krt0hI7iMfU

  

۱۸ اسفند، ۱۳۹۱

زنان سرمایه داری را به گور میسپارند. مردان؟ آنها کماکان جلق میزنند!

مردان؟ آنها کماکان جلق میزنند!

رزا: خیلی وقتها پیش از طریق ترجمه ناهید جعفرپور با نوشته های ماریا میز (از بچه های اتک) آشنا شدم. واقعیت این که در سراسر کتب مارکس زنها مفقودند و گویا لای لنگ و پاچه رهبران له شدند!
الان در آستانه 8 مارس با نوشته جدیدی روبرو شدم که با اتیکت جدید و اونیفورم مائویسم، همان حرفهای ماریا را بلغور کرده!


از آنجا که اول ماه مه هم نزدیک است، و آقایان، نویسندگان شادباش روز جهانی زنان، قلم های خود را برای اول ماه مه و روز کارگر در حال تیز کردن "وحدت کلمه" هستند، بد نیست که بازخوانی کنیم!
دیدم شالگونی چی ها هم بجای دهقانان گویا "زنان" را با تاخیر صد ساله به همدستی برگزیدند. عجب افتخاری! دنبالچه پرولتاریا بودن!

توجه! توجه!
 ویدئو کلیپ از شورش های لخت تا انقلاب فمینیستی

کارگران در سرنگونی سیستم خیلی چیزها برای از دست دادن دارند، کنیزکانشان را!
زنان "پرولتاریا ی پرولتاریا" غیر از زنجیر پا، هیچ ندارند و همانها هم هستند که پتانسیل به گور کردن سرمایه داری و مردسالاری را دارند. مبارزه علیه مردسالاری برای ما همان مبارزه علیه سیستم است.
برای کارگران "مردان" نهایت ارگاسم، تسخیر قدرت سیاسی و ایجاد نظم جدید و کماکان "مردانه"!
ما اما کودکانمان را در مبارزات روزمره برای نبرد نهایی تمرین میدهیم!
ما با کودکانمان و تمام آنهایی که کیرشان بجای مغزشان فرمان نمیدهد!

 بسوی تسخیر فضاهای "مردانه"!
اولین اقدام ما!
عمل مستقیم: شکاندن قلم های شادباش گویان 8 مارس!
 باشد که بردگان خانگی تان سخن بگویند!
آنها که ترکتان کردند!

در ما نطفه ای رشد میکند که بی نظمی سیستم بردگی تان را با  آنارشی، عقیم کرد!

نه گل رز ، نه نان!

اطلاعیه آنارشیست های ونزوئلا در باره ی مرگ هوگو چاوز



نه سوگواری، نه بزرگداشت! هنگامه ی پیکارهای خودگردان فرارسیده است!

زمانی که یک بیماری بسیار عمیق و درمان های پزشکی گسترده با تصمیمات سیاسی و یک بیمار شیفته ی قدرت گره می خورند، انتظاری بیش از آن چه پیش آمد، نمی شد داشت: یک رهبر سیاسی – نظامی می میرد و یک تغییر مهم در صحنه ی سیاسی ونزوئلا آغاز می گردد.
در یک لحظه، آن چه بزرگ ترین نیروی یک رژیم بود به عظیم ترین ناتوانی اش تبدیل می گردد: چاوز همه چیز بود و همین که ناپدید می گردد چاره ای نمی ماند مگر سوگند خوردن برای وفاداری مطلق به یاد او با اطاعت از پیشنهادهایش برای کسی که باید جایگزین شود. اما این مهم شکنندگی یک دولت را برجسته می کند، دولتی که می خواست گرایش "سوسیالیستی و مردمی" خود را با بزرگنمایی عجیب و غریب یک شخصیت، تقویت نماید. اکنون همان دولت وادار شده است که به شکلی مسخره ارواح برزخی را به نیایش بنشیند. چاوز خود معمار چنین پایانی بود. تمرکز بیش از حد قدرت حتا بیماری او را در هاله ای از ابهام پیچاند. از آن جایی که رهروان چاوز دارای اندیشه منسجمی نیستند حالا نمی دانند چگونه باید میراث "فرمانده" را تقسیم نمایند. البته فن سالاران بلندپایه (rojo - rojitos) و گروه های نظامی از هم اکنون گفت و گو را آغاز کرده اند تا بتوانند از مجازات فسادی که در آن غوطه ورند جان سالم به در برند.
مخالفان دست راستی و سوسیال – دمکرات نیز در وضعیت خوبی نیستند. چرا که آنان نیز انتخابات ریاست جمهوری ۷ اکتبر و انتخابات منطقه ای ١۶ دسامبر را باختند. علت این بود که آنان بیش از حد در توهمات غلوآمیزخود دست و پا می زدند و "پایان چاوزیسم ثروتمندان" را موعظه می کردند. آنان این انتخابات را باختند چرا که مانند چاوز کاسبکارانه به رأی دهندگان قول می دادند که بهتر از او خواهند بود. اکنون همین مخالفان گمان می کنند که مرگ چاوز معجزه خواهد کرد و آنان را که به علت اشتباهات، بی کفایتی و نادانی خود این همه سال از قدرت سیاسی دور ماندند دوباره بر تخت خواهد نشاند. این مخالفان می خواهند دوباره با عطشی بزرگ قدرت را مانند "بورژوازی بولیواری" چاوزیست به دست بگیرند.
در حالی که مخالفان گردآمده در "قطب بزرگ میهنی" و در "میز وحدت دمکراتیک" دارند محاسبات فرصت طلبانه و سخیف خود را برای رسیدن دوباره به قدرت می کنند، ما هم در مقابل وضعیت سختی هستیم که این کشور در آن است: تورم، بیکاری، کار ناامن، پول بی ارزش، عدم امنیت شخصی، بحران در خدمات برق و آب، آموزش و بهداشت، کمبود مسکن، کارهای عمرانی عقب مانده یا بد انجام شده، فریبکاری در پرداختن به نیازهای بی بضاعت ترین ها و غیره.
مسائل دو گروه مخالف نامبرده که اکنون فقط برای "صندلی ریاست جمهوری" خیز دوباره برداشته اند به هیچ وجه مسائل برشمرده در بالا نیستند، آنان این تخت و پول نفت را می خواهند. پاسخی که ما می توانیم جمعی به این دو گروه بدهیم این است که دیگر گول قول هایشان را که هرگز عملی نخواهند کرد، نخوریم، چرا که آنان بدون شرکت ما در انتخابات هیچ خواهند بود. اکنون زمان آن فرارسیده است که فرای الیگارشی های سیاسی فاسد برویم و از پایین یک دمکراسی واقعی با برابری، عدالت اجتماعی و آزادی را پی ریزی کنیم. ما باید بر خشم خود علیه وضعیتی که در آن هستیم بیافزاییم و این خشم را تبدیل به مبارزات اجتماعی خودگردان، گسترده و خودمدیریت شده تبدیل کنیم. ما باید به سیاستمداران شیفته ی قدرت بگوییم که نیازی به آنان نداریم، ما در پایین بهتر از " سفید دستان" و "کلاه قرمزها" می توانیم متحدانه امور خود را به دست بگیریم.
چهارشنبه ۶ مارس ۲٠١۳
EL LIBERTARIO جمع ناشران
ellibertario@nodo50.org - @pelibertario

ما باید به سیاستمداران شیفته ی قدرت بگوییم که نیازی به آنان نداریم
رزا: نوبتی هم باشه نوبت سران ایرانه!

 هوگو چوز بدرک واصل شد /  پیمان پایدار
یک دیکتاتور پوپولیست دیگر  نیز کم شد...تازه توده های گرسنه لم داده به چاههای نفت و گاز جنوب....و زندانیان شکنجه شده در سیاهچالهای ملایان در ایران هیچگاه همنشینی این مردک پر مدعا را با خامنه ای جانی و احمقی نژاد بیشرم فراموش نخواهند کرد...
باری, نباید فراموش کرد که هنوز از جوجه دیکتاتورهای فاشیست راست و به اصطلاح چپ خیلی تو این دنیا پیدا میشوند.....در میان به اصطلاح اپوزیسیون جمهوری اسلامی نیز کم نمی آوریم از نام بردن  رجوی ها ,نیم پهلوی ها , سازگارها , ماجدی ها , مدرسی ها و....که یکی از دیگری مشمئز کننده تر میباشند
 تازه, چقدر انسان باید نادان باشد که انقلاب , یعنی تحول بنیادی و ریشه کن کردن ساختارهای استثمار و سرکوب, را مساوی با وجود نحس یک دیکتاتور و آقا یا خانم  بالا سر بداند....و با مردن "رهبر" و "امام"شان(بمانند فرانکو ,استالین , خمینی , هیتلر و....چاوز... ) و یا انشعاب و تیکه پاره شدن "حزب"شان(بخوان دکان عطاریشان)  و یا سر آمدن تاریخ مصرف حکومتشان میبایست فاتحه آن "انقلاب" را خواند....
 خیر, انقلاب را اصلا با این کوتوله های "خدا"گونه کاری نیست ....انقلاب کار روزمره انسانهائیست که نه دستور از حکیم باشی ها میگیرن و نه متوسل به آیه و دعا و ثنا میشن.....انسانهائی که با آگاهی و شعور خویش , و با حس همدردی,همیاری و عشق بهم نوع  صلانه صلانه( گاماس گاماس) خشت و آجرهای جامعه ای شورائی را با مشارکت همدیگر می چینند.... و بالطبع مدیران, رئیس و روئسا را برای همیشه به زباله دادن تاریخ میفرستند ....و آنروز جشن  شادی و نوروز همگان است ...بشریت آزاد !!

زنده باد عشق - زنده باد انقلاب روزمره
زنده باد آزادی- زنده باد آنارشی

۱۶ اسفند، ۱۳۹۱

گزارش ویدئویی مصر: مقاومت توده ای زنان در برابر تعرض جنسی سازمان یافته/ جهان حافظ

 مصر: مقاومت توده ای زنان در برابر تعرض جنسی سازمان یافته/ جهان حافظ
  گزارش ویدئویی مصر

یادداشت: بهار عربی، انقلاب مصر یکی از مهمترین دستاوردهایش را عیان کرده است. دمل های چرکین قرن ها سر باز کرده و آنچه از لجن و گنداب در دل این جامعه طبقاتی انباشته شده بوده روی آب آمده است. این وضع، ناگزیر مقاومت، شورش و انقلاب دیگری را در آستین دارد با ابتکارهایش، اندیشه ها، سازماندهی ها و دلیری های توده های ستمدیده و به ویژه زنان. کشور مصر که در آن، جنبش زنان در دهه 1930 میلادی به رهبری هدی شعراوی تاثیرات ژرف از خود به جا گذاشته و زنان مبارزی مانند نوال السعداوی و ده ها و صدها تن امثال او پرورده بود، در عین حال در دریای ارتجاع وعقب ماندگی های ایدئولوژیک و طبقاتی غوطه ور بوده است. اکنون به برکت انقلاب این زمینه فراهم آمده تا کارگران و زحمتکشان جامعه به ویژه زنان امکان یایند که این طویله اوژیاس را به نحوی رادیکال از پیش پای تکامل جامعه بروبند.
ویدئوی زیر به حد کافی گویای مبارزه مستقل زنان و خودسازماندهی آن هاست. بدون التماس و دخیل بستن به نهادهای رسمی داخلی و خارجی و بدون آویزان شدن به منجیان لیبرال یا مدعیان چپ. در این جا برخی پلاکاردها و زیرنویس انگلیسی ویدئو را به فارسی ملاحظه می کنید. (ترجمه برای اندیشه و پیکار)
گزارش جهان حافظ برای رییل نیوز از قاهره
روی پلاکاردها از جمله نوشته اند:
تعجب نکن که من دختر هستم و حقم را مطالبه می کنم
زن مصری حق دارد آزادانه در خیابان راه برود
خیابان متعلق به انسان هاست بدون هیچ فرقی بین زنان و مردان
تو حق نداری به من دست بزنی، خیابان متعلق به همه ماست
عدالت، مساوات، آزادی
سکوت ممنوع است و خشم من مشروع
-    مقاومت ابتکاری زنان مصر در برابر آزار جنسی که به صورت جنایت سازمان یافته با حمایت دولت انجام می شود.
-    زنان در دفاع از حق خویش به سازماندهی پرداخته، مجهز به اسپری، قیچی، سوزن، چاقو و حتی کارد به مقابله با تعرض گران برآمده اند.
-    قبل از انقلاب هم تعرض و آزار علیه زنان وجود داشت ولی امروز با باند تبهکاران روبرو هستیم.
-    من از هجوم 30-40-50 مرد با چاقو حرف می زنم. این تعرض نیست. آن ها با چاقو به زنان حمله می کنند. آیا این تعرض است؟ نه. این ها جنایت است.
-    چرا زنان در راهپیمایی چاقو به دست دارند؟ برای آنکه هیچکس نتواند ما را مجبور کند به خانه بازگردیم. برای آنکه هیچکس نتواند ما را وادارد که از ترس در خانه هامان پنهان شویم. ما مصمم هستیم برای دفاع از خود مسلح شویم. اون سگی که جرئت کنه به من نزدیک بشه، تکه تکه اش می کنم! این جنایت ها هماهنگ شده است، این یک بیماری اجتماعی ست و در این جامعه واقعیت دارد. ولی آنچه در حال حاضر روی می دهد جنایت سازمان یافته است.
-    من از کارزار مبارزه با تعرض جنسی حمایت می کنم. ما زنان مصر را آزاد خواهیم کرد!
-    آن مرد می گوید که تجاوز و تعرض به زنان ناشی از طرز لباس پوشیدن شان است. این است که من به عربی و انگلیسی به او گفتم خجالت بکش! به او گفتم آیا کسی لخت از خانه بیرون می آید؟ حتی اگر پوشش او مناسب نیست آیا می خواسته لخت از خانه بیرون بیاید؟ سگ لعنتی! آیا این منش برادرانه است! آن ها این کارها را می کنند تا ما به خانه برگردیم، ولی کور خوانده اند!
-    (مردی می گوید) من دیگه زنم را از خانه بیرون نمی آورم، از ترس تعرض. ما یک مسیر کوتاهی را با مترو پیمودیم و صد بار درگیر شدم. نه، نه.. ما پول نداریم تاکسی بگیریم. اگر از وسایط نقلیه عمومی استفاده کنیم مجبورم او را کنار پنجره بنشانم.
-    (دیگری پاسخ می دهد) نه، نه! چنین چیزی نیست! مصر را اینجوری معرفی نکن.
-    (جهان فاضل هنر پیشه مصری می گوید) هیچکس علنا علیه تعرض جنسی سخن نمی گوید. چرا؟ چون قربانی یک زن است؟ چون زن نباید در صف اول قرار گیرد؟ زن چرا در خیابان است؟ فرض شان بر این است که زنان باید در خانه بمانند و آن ها که در خیابان اند زنان شایسته ای نیستند. این سخن بیش از آنکه جواب مسئله باشد امری غیر قانونی و نادرست است، مردم بیش از آنکه به این سخنان جوابی بدهند آن را به مسخره می گیرند.
-    هیچ مذهبی، هیچ آئین زندگی، هیچ پدری به فرزندانش نمی گوید که این کارها غلط است و بی ربط. هیچ عابری نیست که تعرض علیه زنی را در خیابان ببیند و فکر کند که آن زن می توانست مادر یا خواهر خودش باشد و چنین چیزی نسبت به او رخ دهد. چنین اعتراضی هرگز به میان نمی آید. معمولا می گویند این یک کار فردی ست و همه جامعه یکسره علیه زنان نیستند، حال آنکه تعرض بی هیچ تمایزی صورت می گیرد، زن حجاب داشته باشد، سربرهنه باشد، بزرگ باشد یا کودک. فرقی در میان نیست. من نشستم و با دخترم صحبت کردم زیرا تجاوز و تعرض جنسی حتی بین معلمان و دختران هم رخ می دهد. به بچه های هم سن دختر من. البته او هنوز یک بچه است و از چیزی سر در نمی آورد. اما من با او صحبت می کنم و دخترم هم با من صحبت می کند. ما به او می گوییم همراه با معلمش به توالت نرود.

برای خواندن مطلب بروی تیتر آن کلیک کنیم.

نیمه دیگر نیستیم، بلکه سلیطه!

ترجمه اعلامیه همبستگی به رفقای دستگیر شده مان در مصر (و ملت مصر) بفارسی‎

ترجمه اعلامیه همبستگی به رفقای دستگیر شده مان در مصر (و ملت مصر) بفارسی‎
با درودهای دوستانه (و رفیقانه) به توده های تحت ستم مصر
ای دوستانه (و رفیقانه) به توده های تحت ستم مصر
بمناسبت دومین سالگرد قیام (خیزش)شکوهمندتان
و بخصوص به چهار رفیق زندانی مان
محمد عزه دین, امیر اسد, محمد البدری و حسین محمد

رفقا! برای ما  خیلی آشنا میباشد آنچه  که بر سر شما در اینروزهای خشم و خروش میگذرد با آنی که بر ما رفت در پس قیام بهمن (فوریه)1979. قیام ما توسط خمینی رهبر فاشیست مذهبی ربوده شد و در مورد شما نیز توسط شخص نئو فاشیستی چون مرسی(سوگلی امپریالیسم آمریکا)با پرچم حزب "اخوان المسلمین".
ما بخوبی مزه تلخ شکست را در دستان مرتجع " ولایت فقیه "(رژیم اسلامی)- که آمالهای ما را برای جامعه ای آزاد با تحمیل گرداندن خشونت, شرارت و دیکتاتوری, مرگ, ,شکنجه و اعدامهای صحرائی بهترین خواهران, برادران, کارگران, معلمین, نویسندگان, جوانان, زنان ....و خلقهای تحت ستم کرد, ترکمن, آذری, عرب و بلوچ ربوده- چشیده ایم(با پوست و گوشت حس کرده ایم)
بزبانی دیگر با حمایت امپریالیسم آمریکا- که موجودیت رژیم راسیستی صهیونیستی اسرائیل بغایت برایش حائز اهمیت میباشد- سازماندهی رژیم 'مبارک' گونه دیگری با چاشنی آشنای بنیادگرائی مذهبی را برای مصر در تدارک میباشند. کوتاه سخن همان جنایات برای شما رفقا و کل ملت مصر نیز در شرف تکوین میباشد.
در راستای داشتن این ساختار قدرت در ذهن است که ما خواهان تصریح این امر میباشیم که بعنوان آنارشیست و در ضدیت با هر گونه حاکمیت اقتدارگرایانه تمامی اشکال سلطه را مردود دانسته و همدردی خویش را با شما رفقای عزیز و هر شهروند مصری- که در کنار شما با مبارزه بی امان برای جامعه ای آزاد, وارسته وتوام با احترام بهمدیگر میجنگد-  ابراز میداریم.
بعلاوه همانطور که رفقای بلک بلاگ(بلوک سیاه) آمریکا در نامه حمایت آمیزشان بشما نوشته اند: " با دادن هویت به گمنامی و مبارزه به حاکمان این ترفند را میدهیم که از ما "دیگری" بسازد و شورش و ایده های ما را قرنطینه گرداند....این اشتباه محض است که ما خودمان را از بقیه جامعه جدا بدانیم...سلطه گران بر ما از آنارشیستها نمی ترسند آنان از گسترش ارزش ها و اعمال (شیوه زندگانی) آنارشیستی میترسند....ما ارزشها ی خود را زیر همان پرچم "دموکراسی" که دگر عاشقان(گشنگان)قدرت جامه مبدل می پوشند (تغییر قیافه میدهند) پنهان  نمی کنیم . ما نمیبایست به ساختار قدرت حقانیت بخشیم چرا که مجددا و بارها بر خواهند گشت تا ما را سرکوب گردانند...آنارشیستها میتوانند تغییر رژیم را به انقلاب اجتماعی مبدل کنند – تغییر(ترانسفرماسیون) زندگی روزمره در سطحی کامل و جامع ."
دست آخر(و در اینجا) ما احترام به حقوق انسانی رفقای خود و دگر آزادیخواهان– در مجموع 21 نفر- و آزادی بلافاصله اشان را از دولت مصر میطلبیم(خواهانیم).
مرگ بر اخوان المسلمین- مرگ بر رژیم مرسی
زنده باد آزادی- زنده باد آنارشی

„We are Black Bloc – We are here to fight the Muslims Brotherhood“

در زیر خبر دستگیری فعالین مصری
اسم افراد آنارشیست که کماکان در زندانند. گویا بقیه دستگیر شدگان فعلا آزادند ولی چهار جوان آنارشیست کماکان در بند میباشند.
اسامی آنها در زیر
1.    Mohamed Ezzdine
2.    Amir Asaad
3.    Mohamed Albadri
4.    Houssine Mohamed.
Stop The Repression In Egypt!
category north africa | repression / prisoners | appeal / petition author Monday February 18, 2013 20:43author by Alternative Libertaire - AL Report this post to the editors
Last Sunday, January 21, several political activists were arrested after the riots provoked by the police in front of the Alexandria court of justice. Among them are four members of the Libertarian Socialist Movement, a member of the Revolutionary Socialist organization (Trotskyist) and 16 other unaffiliated. All are activists who fight against the reactionary regime of the Muslim Brotherhood. After January 21, the defendants were wrongfully imprisoned for twenty days. Today, they are released on bail, except the Trotskyist militant, and are all still awaiting trial.

در زیر یک مجله آنارشیستی به زبان آلمانی
sehr empfehlenswert! Ebenfalls kritisch betrachtet Frank Tenkterer zwei Neuerscheinungen aus dem Verlag Graswurzelrevolution.
در زیر یک کتاب جدیدآنارشیستی به زبان آلمانی
Der Anarchismus und seine Ideale ist eine Einführung in den Anarchismus, die unserer Zeit gerecht wird.